Waarom vrouwen huilen

544

Waarom vrouwen huilen

Gastcolumn door: Roel de Jong Het is kwart over 10 ‘s avonds. Na 3 wijntjes, een halve zak chips en 16 reclames komt de film tot een climax. Het is een film zoals elke andere film. Er was liefde, er was ruzie, maar er was vooral liefde. Maar nu komt het moment waarop elke vrouw […]


Gastcolumn door: Roel de Jong

Het is kwart over 10 ‘s avonds. Na 3 wijntjes, een halve zak chips en 16 reclames komt de film tot een climax. Het is een film zoals elke andere film. Er was liefde, er was ruzie, maar er was vooral liefde. Maar nu komt het moment waarop elke vrouw 1.5 uur heeft gewacht: de liefdeskus. De heerlijke, warme, romantische, sensuele liefdeskus.

Wanneer ik door het toenemend volume van de filmmuziek uit mijn diepe concentratie word gehaald (ik was aan het computeren, zoals een brave huisborst betaamt) kijk ik naar de televisie. Het geluid zwengelt aan, het licht dimt en de intensiteit neemt toe. Ik zie een prachtige, betraande vrouw en vlak daarna een schuldbewust kijkende man die met de serenade van zijn leven bezig is. Hij doet het goed. Wanneer ik naar de ogen van de vrouw kijk zie ik iets opbloeien.. langzaam komen ze dichter naar elkaar toe.. climax.. climax.. climax.

En dan word ik voor de tweede keer binnen de minuut ruw uit mijn concentratie verstoord. Ik hoor een luid gesnuif. Diep in mij weet ik al wat er naast mij gebeurt. Met mijn hoofd in tweestrijd verplicht ik mijzelf om langzaam opzij te kijken.

Daar zit ze dan. Mijn schoonheid. Langzaam beginnen de tranen over haar wangen te biggellen. Ik denk even na. Zal ik vluchten of zal ik verzuchten? Verstandig kies ik voor het laatste, en ik trek mijn meest vredelievende hoofd: Schatje, is de film mooi? Waarop ze antwoordt dat ze hem al kent, en dat er eigenlijk niets aan is. In al mijn domheid vraag ik daarom maar waarom ze dan zo naast me zit te grienen. Waarop ze het volgende antwoordt: ik heb gewoon even zin om te huilen!

In al mijn beperkte levenservaring heb ik nog nooit meegemaakt dat een kerel tegen mij zei: Roel, ik heb gewoon even zin om te janken. Mijn vriendin doet het bijna wekelijks. Ik kan hier met mijn hoofd niet bij. Nog steeds niet. En dit was niet de eerste keer. Het zal ook niet de laatste keer zijn, ik ken mijn vriendin.

Vele malen heb ik overpeinsd waarom vrouwen huilen. Nergens in de complexe evolutie van de mens heb ik ook maar één voordeel van huilen kunnen ontdekken.  We zullen er daarom mee moeten leren leven. Daarom wil ik besluiten met een wijze raad: Zap eens naar Discovery Channel.

Wil je ook een gastcolumn schrijven? Mail naar info@zeihij.nl

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 26-06-2014