Vrouwonvriendelijke klootzak

639

Vrouwonvriendelijke klootzak

“Weet je wat jij bent?”, werd er maniakaal hard in mijn oor getetterd. ‘Dronken’ was het eerste antwoord wat mij te binnenschoot. Dit was een eerlijk antwoord geweest. Misschien niet erg verstandig, maar wel eerlijk. De retorische toon in bovenstaande vraagstelling werd door mijn hersenkwab niet snel genoeg verwerkt, want het moment waarop ik antwoord […]


foto: mole555

foto: mole555

“Weet je wat jij bent?”, werd er maniakaal hard in mijn oor getetterd. ‘Dronken’ was het eerste antwoord wat mij te binnenschoot. Dit was een eerlijk antwoord geweest. Misschien niet erg verstandig, maar wel eerlijk. De retorische toon in bovenstaande vraagstelling werd door mijn hersenkwab niet snel genoeg verwerkt, want het moment waarop ik antwoord wilde geven werd zonder pardon gevuld met dezelfde maniakale stem. “Jij bent een vrouwonvriendelijke klootzak. Weet je dat?”. Weer datzelfde retorische toontje, nu wel begrepen.

Als mijn leven een film was zou er op dat moment de inhoud van een glas drinken over mijn hoofd worden uitgestort.  Dit is overduidelijk niet het geval, en daarom keek ik de eigenaresse van de stem met een schuin oog aan. In plaats van het aanbieden van iets wat op een excuus leek werd ik een beetje boos op mezelf.  Ik had namelijk gebruik gemaakt van mijn indrukwekkende talent om mijzelf keer op keer in de nesten te werken. De penarie? Ik zat erin. Wijselijk hield ik mijn mond verder. Zwijgend pakte ik mijn jas en verliet ik het plaats delict.

Ik gebruik hier met opzet de term ‘plaats delict’, want ik heb die avond een bom laten vallen met een ongekende impact. Ik heb namelijk gezegd dat er weinig vraag is naar professioneel vrouwenvoetbal, en ik voegde daar aan toe dat ik dit begreep. Ik vind het kut, om het plat te zeggen. Nog  steeds sta ik vol achter deze uitspraak. Het vrouwenvoetbal in Nederland is op dit moment simpelweg niet spectaculair genoeg. Het niveau is te laag ten opzichte van het mannenvoetbal, en ik zie dat de aankomende jaren nog niet veranderen.

Vrouwenvoetbal is de afgelopen jaren ontzettend toegenomen, en als liefhebber van zowel vrouwen als voetbal kan ik deze ontwikkeling alleen maar toejuichen. Alleen op dit moment vind ik het niet om aan te gluren. Ik kan deze mening nu onderbouwen, maar het gaat me meer om de reactie die ik kreeg toen ik zei wat ik echt van het vrouwenvoetbal vind. Dit meisje voelde zich beledigd, en dat is haar goed recht. Maar was ze blij geweest als ik had gelogen?

De haast botte eerlijkheid is iets wat de man onderscheidt van de vrouw. Op de sociale media zie ik zoveel reacties van vrouwen naar andere vrouwen toe waar het achterbakse vanaf druipt. Steken onder water zijn het, terwijl mannen vaak de eerlijkheid omarmen en daardoor een kaakslag links en rechts incasseren. Ik sta er meestal een beetje tussenin. Ik kan nu wel zeggen dat ik graag nuance aanbreng in de dingen die ik zeg, maar dan had ik ook geen column als deze kunnen schrijven.

En natuurlijk zijn er uitzonderingen. Mannen kunnen ook ‘A’ zeggen, maar ‘B’ bedoelen. Vrouwen kunnen ook eerlijk tegen elkaar zeggen dat ze elkaar niet kunnen luchten of zien. Maar ik denk dat het af en toe eens handig is om goed in de spiegel te kijken en in ieder geval jezelf de waarheid te vertellen. Simon Carmiggelt schreef ooit: ‘de mens heeft de keuze tussen liegen en zwijgen. Zolang hij dus niks zegt, bestaat de kans dat hij de waarheid kent’. Daarom zwijg ik nu, wijselijk.

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 09-12-2013