Rituals: wat een verschrikking

1366

Rituals: wat een verschrikking

18-05-2015 - Artikelen

‘Cosmeticawinkel Rituals heeft de overtuiging dat je ‘met weinig moeite wat extra geluk kunt creëren met dit luxe Home en Body cosmeticamerk’. Dus als ik op een dag diep ongelukkig ben en ik weet niet meer wat ik met mijn leven aan moet dan moet ik even langs Rituals? Dan kom ik er als een herboren positiviteitsguru uit, waarschijnlijk.’


Elke keer als ik door de winkelstraat van Zwolle loop wordt mijn blik gevangen door de smetteloze ramen. De kenmerkende letters met uiterste precisie op de voorgevel geplakt. Van zo’n tien meter afstand komt de zoete geur al je kant opgedreven, zodat je hoofd zich automatisch naar de winkel toewendt. Bij het passeren het jolige geluid van gillende vrouwenstemmen die zich schijnbaar uitstekend vermaken.

Ik heb het over Rituals. De cosmeticawinkel die de overtuiging heeft dat je ‘met weinig moeite wat extra geluk kunt creëren met dit luxe Home en Body cosmeticamerk’. Dus als ik op een dag diep ongelukkig ben en ik weet niet meer wat ik met mijn leven aan moet dan moet ik even langs Rituals? Dan kom ik er als een herboren positiviteitsguru uit, waarschijnlijk.

Echt, wat een verschrikking. Weer zo’n gevalletje waar ik jeuk van krijg, en waarbij er altijd maar één vraag in me opkomt: waarom trapt iedereen er in?

Laatst heb ik voor de eerste keer de winkel echt bezocht. Ik bedacht dat ik me niet moest laten leiden door mijn eigen vooroordelen en de winkel ook eens van binnenuit moest bewonderen. Helaas werden mijn vermoedens bij elke stap die ik in de winkel zette bevestigd. En ik zal vertellen hoe die vooroordelen er ongeveer uitzien:

Waarom Rituals zo goed loopt, en dat is mijn eigen theorie, komt omdat de winkel zijn doelgroep uitstekend weet te bespelen. Ik stel me de typische huisvrouw voor, die in een advertentie in de Linda heeft gelezen dat ze bij aankoop van twee magic touch bodycrème twintig procent korting krijgt. Opgewonden geworden van het feit dat ze een paar euro kan afsnoepen van het gigantische bedrag dat ze alsnog moet betalen, snelt ze naar de winkel toe. Onderweg gaat ze nog even langs de Xenos om een deurmat te kopen met de tekst home is where the heart is of een andere quasi-diepzinnige tekst. Daarna snelt ze naar Rituals toe.

Bij binnenkomst wordt ze verwelkomt door twee vrouwen van middelbare leeftijd die zichzelf hélemaal geweldig vinden maar nooit een opleiding hebben afgerond, en voor ze het weten staan de vrouwen met zijn drieën te praten over een nieuwe douchegel die nóg meer hydraterend is als de andere die de klant al in haar voorraadkast heeft staan. En wat is het toch mooi om zo goed voor je lijf te zorgen! De vrouw zucht: ‘wat voel ik me goed in mijn vel’. Zonder naar de prijsetiketten te kijken loopt ze met haar handen vol spullen naar de kassa, waarna haar blik wordt gevangen door een bordje met een schattige poes erop. Daaronder de tekst ‘geen van onze producten zijn getest op dieren’. De vrouw glundert, rekent af en loopt voldaan naar buiten.

Klopt dit beeld een beetje? Waarschijnlijk vinden jullie van niet en zijn jullie verontwaardigd door de schijnbaar denigrerende toon die ik aansla, maar ik weet zeker dat ik niet de enige ben die van dit soort winkels gigantisch de kriebels krijgt. Want ondertussen lacht de oprichter, meneer Raymond Cloosterman, zijn witte tanden bloot. Hij hoeft alleen maar op een berg geld te zitten en toe te kijken hoe iedereen in zijn slimme trucje trapt.

Nee, dan heb ik toch liever een winkel als de Lidl. Gewoon: goedkoop, overzichtelijk en niet gericht op winkelbeleving. Die Duitsers begrijpen het wel.

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 18-05-2015

Ouder