Het fenomeen dat paardenliefde heet

835

Het fenomeen dat paardenliefde heet

23-04-2015 - Artikelen

Voor veel vrouwen en ook voor sommige mannen, is het dé hobby: Paardrijden. Ik begrijp helemaal niet wat hier leuk aan is. Je zit op de rug van zo’n dier, anderhalve meter boven de grond en het paard loopt met jou op zijn rug door een bak met zand. Daarnaast moet hij ook nog paarden-dansmoves doen, dat noemt men dan dressuur. En dat is leuk. Althans, volgens de liefhebbers van paardrijden.


Maar zo simpel als enkel door een bak met zand lopen en vervolgens het paard weer op stal zetten is het niet. Het paard moet van stal gehaald worden en dan tot in de puntjes verzorgd worden. Geborsteld, gekamd, manen ingevlecht, het paard moet er tip top uitzien. Dan moet het paard nog naar de locatie van de danswedstrijd – dressuur, voor de paardrijders – vervoerd worden. Heb je geluk en ligt dit bij je stal, dan kun je er stapvoets naar toe lopen. Heb je pech? Dan moet het paard in een trailer geladen worden en vervoerd. Na de wedstrijd – concours, schijnt dat te heten – moet het paard vervolgens afgetuigd worden. Zadel eraf, haren geborsteld etc. Het paard krijgt zijn huispak aan, om het zo te noemen. Maar naast die rare danswedstrijden voor paarden, zijn er ook nog andere disciplines; springen en military.

Bij het springen – het woord zegt het al – is het de bedoeling om zo snel mogelijk een parcours te rijden met daarop hindernissen met balken waar het paard over heen moet springen, die balken kunnen er door het paard afgestoten worden als het niet hoog genoeg springt. Lijkt me geen pretje voor een paard, met een mens op je rug over een balk ,die op een meter hoogte ligt, springen. En voor de echte diehards onder de paardensportliefhebbers, is er dan nog de military. Over een parcours van enkele kilometers staan, vaak natuurlijke, hindernissen als heggen, beken etc. Dit parcours moet dan met het paard zo snel mogelijk afgelegd worden. Kans dat je van het paard afvalt? Ongeveer negentig procent. Dit is dus echt de tak van sport voor de Steve O’s van het paardrijden, zeg maar.

Het ergste aan de liefde van deze paardrijders, is misschien nog wel hun humor. Of het gebrek daaraan. Maak een grapje over hun geliefde viervoeters en je bent voor eeuwig gedoemd. Elke verjaardag, elk feestje weer, wordt over jou gesproken als: “Hij maakte toen een grapje over Cinderella, dat ze geschikter was als rookvlees”. Van zo’n stempel, dankzij een onnozel grapje, kom je nooit meer af.

Dan loop ik liever met 22 man achter een stom balletje aan en probeer die tussen twee palen te krijgen. Als ze daar dan een grapje over maken, lach ik smakelijk mee en denk ik aan die arme paardenliefhebbers.

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 23-04-2015