Offline

943

Offline

19-05-2015 - Artikelen

Zonder social media leven, kan dat tegenwoordig nog? Ivar besloot drie maanden geleden te stoppen met zijn online leven en dit leverde hem dat op.


Een tijdje terug was ik in een kledingwinkel en raakte ik in gesprek met twee van de verkopers. Geen slap verkooppraatje, nee, maar daadwerkelijk een conversatie over sociale media. Ik heb in tijden twee mensen niet zo verbaasd zien kijken.

Eén van de verkopers attendeerde mij erop dat ik ‘twentyfour seven’ op de hoogte kon blijven van de laatste acties en de nieuwste collectie. “Op Instagram kun je ons altijd volgen voor de laatste trends. Of op Facebook.” Toen kwam de schok, althans voor hen. “Ik heb geen social media meer”, zei ik. Even viel het stil. Je zag dat ze van stomheid geslagen waren. “Helemaal geen social media? Dan heb je vast veel tijd over!”

Dat is zeker niet het geval. Er zijn genoeg andere onzinnigheden te doen in plaats van het continu scrollen op die tijdlijn. Domme, licht verslavende spelletjes bijvoorbeeld. Nou was dat niet mijn motivatie om te stoppen met Facebook, Twitter en Instagram, alhoewel ik mij tegenwoordig minder als een zombie voel. Enfin, ik ben gestopt met deze social media vanwege het begrip Fear of Missing Out. Marcus schreef er vorige zomer al eens over in deze column. Onzeker worden van berichten en foto’s van anderen op verscheidene sociale pagina’s is Fear of Missing Out (ofwel FoMO) in een notendop uitgelegd. Met alle gevolgen van dien.

Begin dit jaar las ik voor het eerst iets over FoMO in de Volkskrant. In een artikel werden de ervaringen van een journaliste beschreven. Naarmate het artikel vorderde, begon ik steeds meer overeenkomsten te zien. Ik keek met enige regelmaat naar de tijdlijnen van voornamelijk Facebook en Instagram om op de hoogte te blijven van de prachtlevens van anderen, waarna ik dat vergeleek met dat van mijzelf. Als gevolg daarvan begin je – althans ik – onzeker te worden over datgene wat je wel hebt, en word je jaloers op de dingen die je niet hebt. Die jaloezie versterkt dat onzekere gevoel; iets wat ik bij zowel de schrijfster van het artikel als bij mij bespeurde.

Niet lang nadat ik het artikel had gelezen besloot ik om alles weg te doen. Facebook, Twitter, Instagram, en toen ik eenmaal bezig was ook Pinterest, Vimeo, Soundhound en een aantal kleinere online platforms. Ik kreeg gewoon zin om mijzelf vrijwel volledig van het internet af te halen. Ik bleef over met LinkedIn, Youtube en Google+ om logische redenen. Ik voelde een soort bevrijding, die dag.

Het is nu ruim drie maanden geleden dat ik mijn sociale mediaprofielen de deur heb gewezen en ik sta nog steeds achter mijn besluit. Ben ik er gelukkiger door geworden? Misschien wel een beetje. Vooral een stukje zekerder. En ik kan tegenwoordig genieten van momenten zoals in die kledingwinkel, waar ik overigens door middel van e-mailnotificaties op geabonneerd ben.

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 19-05-2015