Just shut the fuck up

689

Just shut the fuck up

08-05-2015 - Artikelen

Ken je dat? Dat je in de trein zit, je even op jezelf wilt zijn en er een vage bekende langs komt lopen. Een min of meer verplicht gesprek is onvermijdelijk. En als die vage bekende een vrouw betreft maakt dat de situatie voor de man niet bepaald makkelijker. Ongemakkelijkheid verzekerd.


Het openbaar vervoer is een vloek en een zegen. Zo is het voor studenten heerlijk gratis reizen en daardoor een ideale manier om kriskras door Nederland te toeren, en voor de andere twee miljoen reizigers die een auto te duur dan wel te weinig praktisch vinden om de plaats van bestemming te bereiken.

Maar het is ook een ideale plek voor de meest ongemakkelijke ontmoetingen.

Ik ben geen ochtendmens. Verre van zelfs. Als ik elke ochtend vroeg de trein moet hebben dan zou in mijn ideale wereld de trein perfect op tijd rijden, zou er een dampende pot koffie voor mijn neus staan en klinkt er kneiterharde muziek door mijn oordoppen. Oh, en ik zou graag willen hebben dat de coupé leeg was. Gewoon geen huismoeders in regenjassen die hun boterham met pindakaas aan het eten zijn, geen ongure types die naar natte hond ruiken en geen krijsende babys die mijn trommelvliezen op de proef stellen. En niet geheel onbelangrijk: als het kan géén bekenden.

Ken je dat? Dat je gewoon even rustig op jezelf wilt zijn en er vervolgens een of andere vage bekende langs je komt schuifelen waarna je net te laat bent om je gezicht af te wenden. Dan is het onvermijdelijk dat diegene, waarschijnlijk ook met tegenzin, uit beleefdheid naast je komt zitten. Het gesprek dat volgt bestaat slechts uit oppervlakkige vragen waarbij de antwoorden alweer zijn vergeten op het moment dat ze zijn uitgesproken.

Persoonlijk vind ik zo’n situatie met een vrouw nog net ietsje ongemakkelijker worden. Natuurlijk: als ik in een goede bui ben en een opgewekte stemming heb dan ben ik wel in voor een goed gesprek, met wie dan ook. Maar als ik in de ochtenduren het liefst met een chagrijnige blik twee stoelen bezet wil houden, dan komt bezoek bijna altijd ongelegen. Voor je het weet ben je met een oude collega om zeven uur ’s ochtends aan het twisten of je quinoa uitspreekt als kienwa of als kinowa. En dan is de dag nog maar net begonnen. En op de een of andere manier kan ik het moeilijker over mijn hart verkrijgen het gezelschap te weigeren wanneer het een vrouw betreft dan een man. Misschien dat mannen onbewust toch altijd hun beste beentje voor willen zetten en hun imagoschade tot een minimum willen beperken. Geen idee. En geldt dit eigenlijk ook andersom?

Hoe dan ook: ik denk dat ik voortaan gewoon een t-shirt zal aantrekken met de tekst just shut the fuck up. Wellicht dat dat zal helpen. Tenzij de dame een dampende pot koffie heeft meegebracht. Dat is altijd welkom, tenslotte.

 

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 08-05-2015