De pony van een pony

806

De pony van een pony

01-04-2015 - Artikelen

Pony’s zijn vaak zielig. Vooral pony’s met niet geknipte pony’s.


Terwijl de, door de wind gedragen, koude druppels in mijn gezicht slaan, kijk ik ongeveer vijf minuten naar een pony. Ik ben ergens tussen Winterswijk en Lichtenvoorde, ik heb het zo koud dat ik amper de snorscooter op de weg kan houden, laat staan dat ik weet waarom ik op een snorscooter zit. Terwijl ik tergend langzaam het platteland over scheur, realiseer ik me dat ik het zwaar heb, maar die pony nog zwaarder.

Er zijn meerdere dingen waar ik me zorgen over maak. Ten eerste: de pony van een pony. Waarom worden pony’s van pony’s niet of zelden geknipt? Wij mensen hebben soms ook een te lange pony, maar wij doen dan nonchalant ons haar aan de kant of gaan naar de kapper. Dat zie ik een pony niet zo snel doen en stel dat ik dat wel zie, dan heb ik de rocksterrenstatus bereikt óf ben ik dakloos en heb ik zojuist mijn laatste geld aan drugs besteed. Men zegt dat een Chinees maar de helft van deze wereld ziet, een pony ook en daar kan best wat aan gedaan worden lijkt me.

Daarnaast zie ik het nut van het hebben van een pony ook niet in. Ik weet dat er verschillende soorten pony’s zijn, maar ik bedoel die kleine beesten. Je kan er niet op zitten, dat ken wel, maar het is sterk af te raden. (zie filmpje onderaan) Echt gezellig zijn ze ook niet, ze komen bijvoorbeeld niet even lekker op schoot zitten. Ze likken je ook niet wakker, dat vind ik ook jammer. Eigenlijk heb je er weinig aan. Het is als een goudvis, als je er geen hebt denk je: “gezellig, een goudvis, een beetje leven in de brouwerij.” Maar als je eenmaal zo’n vis hebt aangeschaft vraag je jezelf af wat je in hemelsnaam hebt aan een naar lucht happend, alles behalve gezellig, dom beest.

Ik denk dat pony’s vaak aangeschaft worden onder druk van tienermeisjes, die na een halfjaar bedenken dat ze toch liever een hamster wilden. De ouders zijn de dupe en die reageren dat weer af op de pony, door bijvoorbeeld de pony van een pony niet te knippen.

pony

Kijk de pony’s van Marcus hier gelukkig grazen. Puur genot.

Je ziet het aan pony’s, die beesten zijn moeilijk ongelukkig. Ik heb ooit twee gelukkige pony’s gezien. Dat was bij Marcus, de man die we tegenwoordig best mogen bestempelen als bekende Nederlander, door zijn succesvolle columns over Boer Zoekt Vrouw. Zijn ouders, en hijzelf ook, zijn liefdevolle mensen, die geven echt om die beesten. Dat zie je aan die kleine grazers, blij kwamen ze op me afgelopen toen ik een bezoekje bracht aan de achtertuin van Marcus. Ze lieten zich rijkelijk aaien in hun dooie, stinkende, maar netjes geknipte, touwachtige haar.

Uitzonderingen zijn het en eigenlijk vind ik dat best logisch. Het lijkt me vervelend om altijd een laf aftreksel van een paard te zijn. Het is een beetje zoals de dwergen van Lord of the Rings, tegenover de elfen. De dwergen zijn sympathieker, maar alleen omdat ze zieliger zijn dan de gracieuze elfen. Misschien is een vergelijking met Lord of the Rings niet heel geschikt voor een column gericht aan vrouwen, maar soms heiligt het doel de middelen. Afijn, zittend op mijn scooter heb ik medelijden met dat beest en eigenlijk met alle pony’s. Het maakt mij verdrietig, totdat ik het onderstaande filmpje keek. Mijn druilerige dag in één keer weer goed.

 

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 01-04-2015