Beste Jolien

686

Beste Jolien

13-08-2014 - Brieven aan...

In de rubriek ‘Brieven aan…’ volg je een briefwisseling tussen een man en een vrouw. Zij zullen bij elkaar hun hart luchten, vragen stellen en verschillen tussen man en vrouw bespreken. Ronald geeft vandaag antwoord op de brief van Jolien. Beste Jolien, Jij dacht in je vorige brief van ‘ik laat mij maar eens even van mijn […]


In de rubriek ‘Brieven aan…’ volg je een briefwisseling tussen een man en een vrouw. Zij zullen bij elkaar hun hart luchten, vragen stellen en verschillen tussen man en vrouw bespreken. Ronald geeft vandaag antwoord op de brief van Jolien.

Beste Jolien,

Jij dacht in je vorige brief van ‘ik laat mij maar eens even van mijn beste vrouwelijke kant zien en ga denigrerend doen over mannen’? Zonde. Ik merk namelijk dat je op zoek bent. Op zoek naar dingen om negatief over ons te doen. Je kunt het ook van de positieve kant benaderen, een manvriendelijke kant. Zonder meteen opmerkingen te maken waardoor jullie vrouwen veranderen in een vat zuur waar wij mannen tergend langzaam en pijnlijk in verdwijnen. Want jij ziet het als iets negatiefs, het feit dat jij thee moet zetten. Maar draai het nou eens om, en bekijk het van de vrouwvriendelijke kant. Wat nou als jouw broer, de man in dit verhaal, expres jou de thee laat zetten? Dat hij dat doet omdat hij bang is dat jij met een zwier van de sloophamer per ongeluk een half huis bovenop je bouwhelmpje krijgt? Dat hij liever heeft dat hij een kusje op jouw eventuele brandwondjes van de hete thee moet geven, in plaats van een drukverband op je arm terwijl je linker been klem zit onder een losgeschoten betonplaat die jij zojuist met al je vrouwelijkheid eruit hebt geramd? Precies, wij mannen denken aan jullie vrouwen op een beschermende manier. Lang leve de man! Zijn wij dan altijd zo netjes opgevoed? Ha, nee. Ik schaamde mij net voor mijn mannelijkheid. Ik fietste richting de Jumbo in Zwolle en een prachtig mooie vrouw van mijn leeftijd fietste mijn kant op. Ze lachtte naar mij, ik lachte vriendelijk terug. Toen kwam hij voorbij op zijn opgevoerde Puch. Typetje koekwous met tattoos, gouden kettingen en een saucijzenbroodje in zijn klauw. Ongegeneerd verstoorde hij ons moment door, terwijl hij langs reed, schaamteloos naar haar om te kijken. Het is mij een wonder dat hij geen lantaarnpaal raakte terwijl hij maar om bleef staren naar de vrouw. Deed hij dat maar, dan had ik tenminste wat te lachen. Weet je, niemand is perfect; maar juist dat maakt het leven met al die mooie mensen om ons heen zo leuk en interessant. Heb je eigenlijk wat aan deze briefwisseling met mij? Kun je al een paar punten noemen waarvan je zegt: ja, daar heb ik echt wat van geleerd? Of blijf ik als man onbegrijpelijk?

Liefs, Ronald

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 13-08-2014