Beste Jolien

517

Beste Jolien

02-07-2014 - Brieven aan...

In de rubriek ‘Brieven aan…’ volg je een briefwisseling tussen een man en een vrouw. Zij zullen bij elkaar hun hart luchten, vragen stellen en verschillen tussen man en vrouw bespreken. Ronald geeft vandaag antwoord op de brief van Jolien.  Beste Jolien, Misschien moet die goede bron van je zich wat minder druk maken om […]


In de rubriek ‘Brieven aan…’ volg je een briefwisseling tussen een man en een vrouw. Zij zullen bij elkaar hun hart luchten, vragen stellen en verschillen tussen man en vrouw bespreken. Ronald geeft vandaag antwoord op de brief van Jolien

Beste Jolien,

Misschien moet die goede bron van je zich wat minder druk maken om het feit of ik wel of niet aandacht krijg van meisjes in de kroeg. Het feest waar jij op doelt is een feest met allerlei vrienden van de opleiding journalistiek. Onder die vrienden zitten, en dat zal je vast en zeker niet verbazen, ook vrouwen. Nu ben ik geen ouderwetse jaren ’80 opa die gelooft dat vrouwen en mannen geen vrienden kunnen zijn. Helaas zitten er op het hbo, en daar mag je toch van verwachten dat de studenten een redelijk denkniveau hebben, mensen die denken dat zodra je twee keer koffie drinkt met iemand van het andere geslacht, je over een week al het ja-woord gaat geven en samen gaat wonen. Zonde, want een vriendschap tussen man en vrouw kan supertof zijn. Of ik kieskeurig ben? Nee, absoluut niet. In mijn vorige brief schreef ik over het meisje met ‘het’, een meisje moet je ondersteboven blazen. Ik geloofde bijvoorbeeld nooit in liefde op het eerste gezicht. Totdat ik als broekie aan de opleiding journalistiek begon. Vaak vond ik meisjes wel oké, maar ik had nog nooit gehad dat mijn kaak van verdieping tien naar de begane grond zakte. Liefde op het eerste gezicht, voor het eerst was het daar. Stapte ik er direct op af? Nee. Gek? Ja. Maar als je niet durft te vliegen ga je ook niet direct de lucht in. Onzeker als ik was raakten we op een gegeven moment toch eens aan de praat op X2. Wow, ze praatte met me. Cool. Een meer dan mooie en goede vriendschap ontstond. Net als honderdduizend kriebels in mijn buik. Was dit nou liefde op het eerste gezicht? Dat had je toch alleen in die afgezaagde romantische komedies waar op kerstavond iedereen jankend van blijdschap bij de liefde van zijn of haar leven aan tafel zat? Ik was onder de indruk. Van het feit dat het dus tóch kon, en van haar. Heel lang bleven we goede vrienden. Maar Ronald, was dat dan niet hartstikke moeilijk als je stapelverliefd was? Nee, eigenlijk niet echt. Het was ontzettend mooi om op de bank te kunnen zitten, jezelf te kunnen zijn, bij wijze van spreken te kunnen boeren wat je wilt, maar ook om alles te kunnen zeggen wat je wilde. Uiteraard waren er soms jaloerse momenten. Maar uiteindelijk kwamen we altijd bij elkaar terug, alsof we ook wisten dat dat zou gebeuren. Alsof het zo moest zijn. Volgehouden? Helaas niet. Maar ook de bijbehorende liefdesverdriet is mooi om mee te maken, want ook dat geeft aan hoeveel je om mensen kunt geven. Wat ik met dit verhaal wil zeggen? Dat het toch echt kan. Alles in één. Liefde op het eerste vriendschapsgezicht, ofzo. Dus ‘Man Bijt Hond’ mag voorlopig mooi weg blijven, want een van de mooiere momenten in je leven kan een tweede keer best weer gebeuren. Wel heb ik dan een mooie ‘Babbelbox’ vraag voor je: wanneer was jij voor het laatst intens gelukkig?

Liefs, Ronald

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 02-07-2014