Alledaagse avonturen: uit eten

542

Alledaagse avonturen: uit eten

In de reeks ‘alledaagse avonturen’ bespreekt Pascal vier weken lang een ergernis die hij in zijn alledaagse leven tegenkomt. Dit is het derde avontuur van de vier. Lees hier het vorige avontuur.  Lekker een avondje uit eten gaan, leuk! Drie gangen, drinken wat je maar wilt, zelf geen stap verzetten en de afwas niet hoeven […]


In de reeks ‘alledaagse avonturen’ bespreekt Pascal vier weken lang een ergernis die hij in zijn alledaagse leven tegenkomt. Dit is het derde avontuur van de vier. Lees hier het vorige avontuur. 

Lekker een avondje uit eten gaan, leuk! Drie gangen, drinken wat je maar wilt, zelf geen stap verzetten en de afwas niet hoeven doen. En dat alles dan ook nog eens in een gezellige atmosfeer, met romantische kaarsjes, sfeervolle achtergrondmuziek en een romantisch gedekte tafel. Nagenoeg elke keer is het weer een heerlijke avond waar ik met mijn lief volop van kan genieten. Behalve op die ene bewuste woensdag.

Net op tijd vertrekken we thuis richting het restaurant. Vrouwen nemen vaak de tijd om zich op te doffen en vergeten hierbij te kijken hoe laat het is. Maar ach, als het resultaat een nóg mooiere vriendin is, heb je dat als man er wel voorover. We springen op de fiets, zij met een bloemetjesjurk en ik in overhemd, en gaan op weg naar het restaurant. Uiteraard hebben we een tafeltje aan het raam gereserveerd met een prachtig uitzicht. Als een echte gentleman schuif ik de stoel voor mijn vriendin aan, voordat ik zelf ga zitten. Wat mij betreft doen mannen dat tegenwoordig veel te weinig. Ondanks dat mijn vriendin volledig geëmancipeerd is, schuilt er toch veel romantiek in traditie. Daar moet je zo af en toe aan toegeven. We zijn helemaal klaar voor een prettig avondje. We bestellen een wijntje en even later een voor- en hoofdgerecht en keuvelen op fluistertoon over de koetjes en de kalfjes en dromen wat over onze toekomst.

Na ongeveer een kwartier komt er een grote groep het restaurant binnen. Ze hebben een megatafel gereserveerd die precies langs onze tafel loopt. In eerste instantie denk je dan:

Foto: Jenny Downing

Foto: Jenny Downing

gezellig, wat leven in de brouwerij! De groep loopt richting de tafel en zoekt, zonder zich al te veel aan te trekken van de overige gasten, luidruchtig een plekje. Dan slaat het noodlot toe. Een vrouw met een veel te grote tas zwaait het glas rode wijn over het nieuwe jurkje van mijn vriendin, alles zit onder. De vrouw draait zich om, haalt haar neus op en gaat zonder iets te zeggen zitten. Dát moet je ons niet maken! Terwijl we de wijn met een doekje uit het jurkje proberen te deppen, tik ik de dame in kwestie op de schouder. Of ze het wel helemaal normaal vindt om een glas over iemand heen te gooien en hier niet eens excuses voor aan te bieden. De  vrouw kijkt me arrogant aan en kijkt met grote minachting naar het bloemetjesjurkje. “Wat is er aan de hand dan, zo erg is het toch niet?”. De rest van de groep heeft het inmiddels ook in de gaten en lacht smakelijk om wat er gebeurd is. Woest worden we er van. De serveerster doet er ook niet teveel op uit. Ze kan ons helaas niet naar een ander tafeltje verplaatsen en gaat er van uit dat het allemaal vast niet met kwade bedoelingen gebeurd is. Ons avondje is inmiddels al verpest. Daar zitten we dan, op twee meter van die heks, zonder dat we er iets aan kunnen doen. Het liefst zou je haar nek om willen draaien, maar daarvoor zijn we te net opgevoed en is de groep ook net te groot.

Ons hoofdgerecht eten we maar snel op en we bestellen geen toetje. We betalen de rekening, maar geven geen fooi. Wat een teleurstelling dat horkerige, brutale mensen in een grote groep in een restaurant beter bediend worden dan een stelletje dat simpelweg op zoek is naar een romantisch avondje. Natuurlijk draait het allemaal om de centjes, maar soms verwacht je meer van de mensheid. Met onze ziel onder de arm vertrekken we uit het restaurant. Een jurkje en een illusie armer, een ervaring rijker.

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 27-06-2014