593

Alledaagse Avonturen: het stoplicht

In de reeks ‘alledaagse avonturen’ bespreekt Pascal vier weken lang een ergernis die hij in zijn alledaagse leven tegenkomt. Dit is het vierde en laatste avontuur. Lees hier het vorige avontuur.  Sinds een maand ben ik bezig met mijn rijlessen. Als je bijna klaar bent met je studie en op zoek bent naar een baan, begint een […]


In de reeks ‘alledaagse avonturen’ bespreekt Pascal vier weken lang een ergernis die hij in zijn alledaagse leven tegenkomt. Dit is het vierde en laatste avontuur. Lees hier het vorige avontuur. 

Sinds een maand ben ik bezig met mijn rijlessen. Als je bijna klaar bent met je studie en op zoek bent naar een baan, begint een rijbewijs toch wel een onmisbaar iets te worden. Dankzij mijn lessen heb ik een grote fascinatie gekregen voor vrouwen in het verkeer. Vooral voor vrouwen die een auto besturen.

Iedereen die rijles heeft gehad weet hoe moeilijk het aan het begin is om alle handelingen tegelijkertijd uit te voeren. Koppeling op laten komen, rem los, gas bij, gas los, koppeling in, schakelen naar twee, koppeling op laten komen gas bij geven en ga zo maar door. En dan heb je het nog niet eens over op tijd door of terugschakelen voor een bocht, goed om je heen kijken en ‘plannen maken’. Het lijkt iets dat perfect weggelegd is voor een vrouw. Vrouwen zijn alleskunners. En met alleskunners bedoel ik alles-tegelijk-kunners. Werken, koken, opruimen, bellen en appen tegelijkertijd kost ze nauwelijks moeite. Als ik op een rotonde af kom rijden en me bedenk wat ik allemaal moet gaan doen, had ik ook graag een vrouw geweest als je het zo bekijkt.

vrouw achter het stuurToch lijken vrouwen de gave om alles tegelijk te kunnen niet in de auto te bezitten. In het verkeer om mij heen tijdens mijn rijlessen zie ik het vaak, maar afgelopen week is me het zweet toch echt flink uitgebroken. Vlak voor een groot verkeersplein moet ik stoppen voor een rood licht. Links van mij stopt een kleine sportieve auto met daarin een dame van rond de dertig. Zodra ze stil staat komt haar telefoon tevoorschijn en gaat het zonneklepje met spiegel naar beneden. Terwijl ze een paar appjes verstuurt werkt ze haar lippenstift bij. Ondertussen pakt ze van de bijrijdersstoel een stapel papieren waar ze druk in begint te zoeken. Het stoplicht springt op groen. Ik probeer me te concentreren op het goed wegrijden en ver vooruit kijken. In mijn ooghoek zie ik dat de dame in kwestie nu met haar telefoon in de nek, papieren in de hand aan de versnellingspook en lippenstift in de mond met een noodgang optrekt. Ze moet voor me invoegen. Zonder op te letten of te kijken snijdt ze me keihard af terwijl ze met haar knie stuurt om alle overige zaken weer terug te leggen op de bijrijdersstoel.

Stilletjes zwetend kijk ik mijn rijinstructeur aan. Mijn hart klopt in mijn keel. Mijn rijinstructeur kijkt me al nee-schuddend aan. Hoe kan het toch dat vrouwen, die tot in perfectie duizend dingen tegelijk kunnen, in een auto vaak zo belabberd presteren. De dame in de sportauto schiet in de tussentijd vlak voor een scootmobiel  een zijstraatje in. Sommige mensen leren het nooit…

Deel dit artikel:

Auteur avatar

| 05-07-2014